Ik wil in mijn blogs op ZorgBeterMaken.nl aan de hand van schetsen uit de praktijk discussie los maken over onderwerpen die niet altijd in protocol te vatten zijn. De mens die zorg nodig heeft staat hierin centraal. De leidinggevende kan op deze wijze alert gemaakt worden op zaken die in de regel van alle dag aan de aandacht ontsnappen, maar voor de zorgvrager wel eens een essentiële rol kunnen spelen.
Soms zijn er geen kant en klare antwoorden, maar kan het verruimend zijn om eens met collegae van gedachten te wisselen.
Artikelen geschreven door Alberdina Turkstra:
Prestatie losgekoppeld van beloning
Wat een Godenrit reed Sven op de tien kilometer, totdat ineens bij half Nederland een stoot adrenaline door de aderen spoot, Valt hij, struikelt hij? Wat doet ie nu? Mijn eigen interpretatie van het vingertje wat naar Sven wees was Jij! Jij! Bent de kampioen! Je zit maar liefst 2,6 seconden onder de eerste tijd, dit wordt een Olympisch record! En dat werd het! De snelste man ter wereld op dit moment! Een olympisch record, alleen niet beloond omdat de regels werden overtreden. DSQ, Disqualified. Gediskwalificeerd omdat een rijder zich volledig overgeeft aan zijn coach, in volledig vertrouwen. Dat gebeurt alleen in volstrekte overgave en vertrouwen aan iemands kunde.
Multicultureel en kleur bekennen 
Vandaag bezocht ik een Ziekenhuis. Nee niet voor mezelf, nee ook niet professioneel. Ik betrad het met iemand die me na staat.
Als observant of liever verwant heb ik goede ervaringen met dit ziekenhuis. Het voelt alsof alle bekwaamheden er zijn die mijn familie kan helpen.
Toch zien mijn ogen dan ook andere dingen, ik zal het delen.
Bij de ingang, bij de draaideuren, hebben ze een prachtige compositie van bloemen en kunst in het centrum van de draaideur geplaatst. Omdat je langzaam loopt rust je oog er zeker op.
Zoals ik door de deur liep, rustten mijn ogen op twee Boeddha beelden
Kijkje in de keuken van de buren
Ik mocht laatst getuige zijn van een supersnelle bevalling en ik verbaasde me over de mulitdisciplinaire afstemming tijdens en rondom de gebeurtenis (met c.q. zonder de cliënt). Daar kunnen we nog heel wat van leren! Om te delen: Birth:
De beelden kunnen enigzins schokkende fysieke reacties opwekken …
Moederdag, dáár houden we toch geen rekening mee?
Het was heerlijk ontwaken, zo’n kronkelend kinderlijfje die je heel langzaam wakker knuffelt, met allemaal zoentjes op je gezicht en dan lief vraagt wat je voor ontbijt wilt. En vervolgens droom je dan nog wat na terwijl je beneden in de keuken gestommel hoort en discussie over wat mamma nou wel of niet lekker vindt. Totaal in vrede met elkaar komen ze dan een kwartiertje later bij je in bed kruipen met cadeaus met allemaal zelfgemaakte strikken en franjes en een dienblad vol lekkere dingen, die je vermoedelijk niet in je eentje naar binnen gaat werken. God zegene de vrije zondag!
A.i.o.’s katalysator voor wachttijden en cultuuromslag
Recentelijk las ik het volgende bericht:
“Opleidingen waarbij arts-assistenten te lang achter elkaar werken en te weinig rust krijgen dreigen hun subsidie kwijt te raken.”
Een stok achter de deur van minister van Volksgezondheid n.a.v het rapport “werk- en rusttijden arts-assistenten en werkdruk” van de arbeidsinspectie welke onlangs is gepubliceerd.
Wat interessant is dat de link van arbeidsomstandigheden in ziekenhuizen wordt gelegd naar de opleiding van artsen. Hiermee wordt ogenschijnlijk voldaan aan regel 1 van de Arbo-wet: “Daar waar mogelijk aanpak bij de bron”.
“Ogenschijnlijk”?
Dat is mijn vraag aan u. Ligt de bron van de werkdruk en arbeidstijden van artsen in opleiding bij de opleiding?
Of zijn er andere aspecten die een rol spelen?
Elektrostimulatie
Een fysiotherapeut in een afgelegen ziekenhuis krijgt een jonge man onder behandeling die na een ongeval verlamd is geraakt aan zijn onderste extremiteiten. Op de verwijzing van de arts staat het verzoek tot elektrostimulatie van de spieren van de onderste extremiteiten zodat, indien de zenuwen toch weer ingroeien de spieren nogkunnen functioneren. Deze behandeling wordt een half jaar volgehouden, waarna de arts besluit dat de elektrostimulatie kan worden beeindigd omdat verdere verbetering niet in de lijn der verwachting ligt. De jonge man blijft gebruik maken van de trainingsfaciliteiten die het ziekenhuis biedt.
Seks buiten het verzorgingshuis, een verpleegtaak?
Teun is een wat oudere man, alleenstaand. Hij heeft niet veel te makken zoals men dat zegt, maar houdt wel van wat geneugten in het leven. Voor zijn familie weet hij dat altijd goed te verbergen, die snappen daar toch niets van.
Teun is rolstoelgebruiker en verblijft in een tehuis waar er gezellig ingerichte kamers zijn waar bewoners zich met hun partner kunnen terugtrekken. Schone handdoeken en lakens liggen klaar, de slaapkamer is door een binnenhuisarchitect sfeervol ingericht.
Teun heeft ook wel zin in een lekkere verwenbeurt, maar geen echtgenoot of vriendin die dat voor hem doet.
Verborgen begeerte, moord of medische indicatie? 
In een lokaal ziekenhuis ligt een vrouw, ogenschijnlijk onaanspreekbaar, in haar urine, naakt. De nieuwe fysiotherapeute die vandaag wordt ingewerkt treft haar zo aan. Terwijl de verpleging na enig mokken het bedlinnen verschoont (ze voelt er immers toch niets van), kijkt de therapeute de medische status nog eens in. Op de verwijzing staat “doorbewegen”. Mevrouw heeft twee hersenbloedingen gehad, er is geen contact mogelijk, staat er. Het verpleegkundig rapport vermeldt dat ze de laatste 7 dagen dagelijks mondspoeling krijgt, de pagina’s blinken in leegte t.o.v. de verslagen van de weken ervoor. Op het nachtkastje naast haar staat een pak vruchtensap, zonder glas.
|
